13.5.10

Menos actividades na 3ª avaliación

Esta vez a opinión e moi clara, e creo que xa comentada nos claustros de profesores e nas avaliacións..pero por desgraza ninguén se acordou aínda e a cousa sigue como estaba.

Tratase das numerosas saídas, excursións, … que se realizan na terceira avaliación, e sempre coincidindo cos exames finais. Non sería mellor para todos repartilas un pouco entre as tres avaliacións!: na primeira nunca saímos a ningún sitio; na segunda, se o facemos, e por casualidade; e na terceira ven todo de golpe, exames, saídas, estudar...
Exemplo: o día 20 os alumnos de 3º e 2º vamos a Portas. Pois en 3ºB non nos quedou outro remedio que poñer o exame de Física o dia 21, co inconveniente de non poder preparalo o día anterior. Todo isto a elección nosa.
E isto é todo, agora xa é tarde, pero a ver se para o ano que ven vos acordades disto e regulades o calendario de saídas. Ademais penso que isto é un pensamento xeneralizado, que foi falado na clase.


Anónimo 3ºB

5.3.09

Bilingüísmo

O outro día mentres miraba por enriba o xornal, chamoume a atencion este escrito... Deixa ben claro que por que queiran poñer todas as clases en galego non están a perxudicar o castelan, e senón vexan:

Bilingüismo
La verdad, no entiendo a esta gente que exige el bilingüismo, cuando en Galicia llevamos toda la vida siéndolo, que se duelen del peligro que corre el idioma español amenazado por no sé que agentes demonizadores que pretenden eliminarlo de nuestras vidas. No entiendo donde está la amenaza. Pero si hoy en día el mundo tan globalizado, en que solo se necesita un idioma para ir por la vida (eso si es obligatorio o estas out), entras a navegar por la web, te bajas el último single del grupo de moda, que está de number one en el ranking porque lo dice un discjockey. Si llegas una tarde a trabajar, que ni tiempo tuviste a echarte body milk después de la ducha (after shave si eres hombre), a tu empresa de outsourcing tienes una movida de cuidado porque toca brain storm y tu con el power point sin acabar, que no lo pudiste guardar en el pen drive porque los drivers estaban mal y encima al llegar el parking estaba full. Así que al final te das el bote y como tienes cash te vas al outlet a comprarte unos legings o unos jeans o un blazer y se te pasa el cabreo y ya ni te acuerdas del problema del idioma ese que tienen entre aldeanos y los de la city. ¡Ay!
Me acabo de dar cuenta de una cosa, igual el español sí está amenazado, eso sí, miren bien a ver de dónde viene la amenaza. (LA VOZ DE GALICIA, 2 de marzo de 2009)

PD: aproveitando que paso por aqui para dicir que xa vai sendo hora de que se tome solución ao problema dos ordenadores da biblioteca... que xa o ano pasado, cando eu entrei neste instituto, se viñeron dando miles de queixas, e polo que vexo, os que entraron este ano, tamén están de acordo...

Marcos Martinez 2ºESO B

20.2.09

Máis festas.


Simplemente dicir que non entendo porque melloramos en canto a novas tecnoloxías pero esquecemos algunhas actividades que lle poderían devolver o caracter festeiro de outros tempos ao instituto. Penso que a todas/os nos faría ilusión participar en carreiras de carrilanas, que houbera unha iniciativa por parte da directiva en canto ao entroido e por non dicir o magosto.

Este ano será o último en Ribadeo e neste instituto, non creo que poida disfrutar de todo canto estou a pedir pero espero que as vindeiras xeracións o fagan.


Andrea Martinez Fernandez 2ºBach.

5.2.09

ORDENADORES NA BIBLIOTECA.... ONDE?¿?

Levo 6 anos no instituto e dende o primeiro día ata hoxe, nos ordenadores da biblioteca non podes facer nada pois xa tardan en arrancar uns 10 min e outros 10 en descargar os arquivos e en 5 min non che da tempo nin a ler o que tes escrito, para canto máis poñerte a facer nada nel.
Outro tema é o do número, con iso de que xa temos 2 ordenadores na biblioteca o asunto está arranxado. Aínda que nos sobrase tempo para estar neles non sería posible pois sempre hai unha cola de 2 ou 3 persoas... que loxicamente dan volta dende a porta, xa que se a unha persoa non lle da tempo en todo o que dura o recreo a mirar o que tiña pensado, menos tempo lle vai dar a 4 persoas.
Con isto non estou a dicir nada... só pensade na situación¡¡¡
Iria Acevedo Maseda

1.2.09

SIMULACRO

Hace unos cuantos años, al entrar en el instituto, nos presentaron a una figura sorprendente, el director de Seguridad del instituto (una persona yo diría inexperta e irresponsable en el tema).
Nos comentaron que año tras año, cada curso, habría un simulacro por si surgía cualquier imprevisto en el instituto (incendio por ejemplo). Después de 6 años en este instituto (del cual hago una valoración positiva) no he participado en ninuno de estos simulacros...
Me pregunto qué pasaría en caso de que surgiera cualquier imprevisto... Me pregunto si funcionarán los extintores del instituto, me pregunto quién coordínaría una evacuación en el instituto, y lo más triste: Me pregunto CUANTOS ALUMNOS PERDERÍAN SUS VIDAS EN CASO DE UN INCENDIO...
No tengo ni idea de si la ley obliga o no a hacer simulacros periódicos, pero, a mi juicio y al de muchos más, sería de amplia utilidad.
Espero que también lo sea para el director.
PD: ME PREGUNTO COMO SUENA EN EL INSTITUTO LA ALARMA DE INCENDIOS...

Sara López Rodríguez

Donde están os ordenadores que nos prometeran?

Fai uns anos, non recordo ben en cal exactamente, prometeran UN ORDENADOR POR CADA ALUNO, un proxecto de innovación, sen ningunha dúbida do noso centro.
Recordo que estiveramos unhas cantas semanas aturando as obras, (por certo fixemos amizade cos instaladores da rede)... Pero agora estou en II de BT, e non vin ordenador ningún.
Isto daría pe a comentar se é necesario o PC na aula... Pero, o caso é ¿Donde están estes ordenadores?...

Sara López Rodríguez II BT

26.11.08

¡Que rápido pasó!

¡DIOS MÍO! Me da la sensación de que acabamos de empezar el curso y faltan casi dos semanas para acabar la primera evaluación.
Me pasó el tiempo volando. No sé si sería el afán de que "ya estaba en el instituto" o qué. Bueno, creo que apruebo todo. Todo será esperar.

Laura Luaces Rodríguez

Odenadores da Biblioteca


Os ordenadores da biblioteca valen para ben pouco. Só hai 3 a disposición dos alumnos,e os tres que hai son unha cousa que non vou dicir por respecto.

E outra cousa, só se pode unha persoa por PC, ¡vaia tontería!.

Sen máis, despídome.


Martín Graña Pérez

Aclaración

Ocorrió que el otro día, cuando escribí el comentario de la libertad, tuve que ayudar a una niña a hacer un trabajo en el ordenador en el que estaba. Le ayudé a hacerlo y no me dio tiempo a escribir más de lo que había escrito ya que tocó el timbre. Ahora, puedo decir que me gusta este centro porque puedes tener taquilla, en el pabellón hay pelotas y la cafeteria. Tener que cambiar de aula a veces se hace pesado. Al principio, me perdía, pero era guay encontrarse con tus compañeros de 1ºA. Esto contrasta con lo de tener que salir de clase acompañado por un profesor, tener que traer la comida de clase y sobre todo salir a las cinco.
Ese es el termino de libertad que di en mi mini-comentario del otro día. Libertad=no tener un profesor encima las 7 horas que duraban las clases.

Pablo Ramos Muras

Ximnasia baixo cero.

Só quería dicir que cada vez que imos ao ximnasio polas primeiras horas, pasamos a unha era glacial. Vai un frío que pela e que é difícil de aturar. Por iso quería dicir que non estaría mal que puxeran unha calefacción, para que cada vez que fagamos a clase non nos conxelemos do frío que alí hai. Xa me estou empezando a enganchar a isto de escribir.
Non tardarei en volver facelo.

Martín Graña Pérez, 1 E.S.O

¡Más baloncesto!


Hola, quería decir que me parece necesario que hubiera un equipo de baloncesto, porque no me parece normal que, en Ribadeo, no haya equipo de baloncesto para "chavales".Y que, en clase de gimnasia, realicemos más deportes (me encanta Teresa, la profesora, ya que da más caña y me gusta que nos haga correr).

Bueno por hoy ya vale. Otro día hablo sobre algo más.


Adrián Luaces Rodríguez, 3º ESO

20.11.08

Libertad.

Me gusta mucho este centro, sobre todo porque tienes bastante libertad.

Pablo Ramos Muras

17.10.08

O que opinan os novos alumnos

Acabo de empezar e isto pareceme espectacular, as clases, cafeteria, as taquillas. Algúns profesores caenme ben e outros peor. Ata agora ando un pouco perdido pero ao final acabareime adaptando. O que si me fastidia e levantarme tan cedo, eu necesito durmir moito.

Martín Graña Pérez 1º A.

Bueno. Eu son nova neste centro.Custoume un pouco adaptarme porque en vez de baixar por unha escaleira baixaba pola outra. En vez de ir polo pasillo no que me tocaba a clase ía polo outro.
As taquillas están moi ben. Se non tivéramos taquilla teríamos que cargar todos os días coas mochilas cheas. A cafetería tamén foi un cambio dado a que no colexio vello tampouco as había. O máis raro é que vimos do colexio de ser os máis grandes e agora somos os máis pequenos.
Bueno, ata outra que volva escribir.Vou estudar para chegar a ser de novo do curso dos máis grandes.

Alumna de 1º do ano 2008-2009

17.9.08

Clases de tarde en 2º de Bacharelato

Ya casi a punto de empezar el curso, me gustaría comentar unas cuantas cosas que creo que el profesorado debería entender y quizás tener en cuenta. 
El tema es sobre el horario de tarde de Bachillerato. 
Me parece bien que los alumnos de Bachillerato tengamos clase un día por la tarde porque nunca queda tiempo para dar todo y, aunque nos cueste bastante (tanto profesor como alumnos) atender en clase, no nos queda otro remedio ya que el tiempo escasea. Pero me parece un tanto excesivo que se tenga que dar clase dos días por la tarde. El problema ya no es si tenemos ganas o no, se trata de que no tenemos tiempo para estudiar.  
El curso pasado en 1º BH hubo muchos problemas porque la gente faltaba y obviamente al profesorado eso no le gustaba. Yo considero que faltar a clase sin motivo alguno o para irse por ahí no está bien. Pero faltar para quedarse a estudiar porque no tenemos tiempo creo que debería considerarse.  
Volviendo al tema de las clases por la tarde, todo se ciñe a que no tenemos tiempo suficiente para estudiar y ahora que estaremos en el curso más difícil de todos me da miedo como se desarrollará la cosa. Ya sé que lo más fácil es decir que tenemos horas libres, y no se podrá decir que el año pasado no se aprovechaban, pues hay profesores de guardia que podrían corroborar que algunos alumnos se quedaban todas las mañanas a estudiar en la biblioteca.  
Simplemente, y terminando, quería pedir que si existen posibilidades de que solo haya un día por la tarde, aunque el número de horas libres sea reducido, se aplique sin más. Es probable que la gente se queje por no tener horas libres, pero me apuesto a que la mayoría de las personas que han tenido clase dos días a la semana lo agradecerán. 

Sin mas, un saludo.

Anónimo,  2º BH

6.5.08

La polémica clase de religión

En los últimos años, desde que se aprobó la Constitución y se estableció una democracia en España, se ha comenzado a plantear si la religión debe ser impartida o no en la educación pública.
En un pasado no muy lejano, la religión católica, en el caso de nuestro país, era un componente principal del pensamiento de la sociedad, es más, debía ser aceptada por todos y se discriminaba a cualquier otra creencia. Como consecuencia, las entidades religiosas contaban con un gran poder y privilegios. Las personas, quisieran o no, eran educadas en el catolicismo, si no por la familia, por los maestros en las escuelas. Además, la Iglesia se involucró en gran manera en la educación, por ejemplo, con la creación de colegios.
Pero hoy nos podemos cuestionar si debe seguir estando presente, aunque no sea de forma obligatoria, en la enseñanza pública. También nos podemos preguntar el porqué de que en países como Francia haya desaparecido de la educación, y en España, no. La explicación la encontramos en el peso que siempre ha tenido, y continúa teniendo la Iglesia en nuestra sociedad, y la influencia que hoy ejerce sobre el gobierno. Como consecuencia de esto, se toman decisiones "al gusto" de los dirigentes de la Iglesia, como por ejemplo, el hecho de que, con el fin de introducir una nueva asignatura, se hayan reducido las horas de Geografía e Historia, Filosofía y Educación Física. Por supuesto, las horas de la intocable Religión se han mantenido.
No conozco los criterios que se han tenido en cuenta para decidir esto, pero, en principio, no me parece muy justo. Lo más probable es que nos condene a todos, católicos o no católicos, a estudiar un temario más reducido o compacto, o a acortar aún más el único tiempo que muchos destinamos semanalmente a realizar algún ejercicio físico. Yo me pregunto por qué el incluir la religión en la educación pública nos tiene que afectar a todos, y como solución, propongo que siga estando presente, pero como una asignatura que se curse acabadas las clases de todos los alumnos. De esta forma, los que estén interesados en ella pueden recibir clases y ser examinados, y los demás no tendremos que sacrificar conocimientos sobre temas tan importantes como la Historia o la Filosofía.
En mi opinión, aunque respeto a todos aquellos creyentes de alguna religión, esta no deja de ser una creencia, que, como tal, se debe reducir al ámbito privado, y, por lo tanto, excluirla de la educación pública.
Luisa Fernández Clavero, 4º E.S.O.

22.4.08

Prestar atención e paying attention, dous xeitos de ver o mundo.

Un artigo, http://lamediahostia.blogspot.com/2008/03/seth-godin-sobre-el-futuro-del-negocio.html lévame a pensar sobre o diferente que é falar un idioma de falar outro, algo que ten que influír sobre os campos de ideas que son a base do noso pensamento.
A versión galega ou castelá do termo, 'prestar atención', parece indicar unha espera de que, a continuación ou próximamente, haxa unha devolución desa atención, unha correspondencia de atencións.
A versión inglesa, 'paying attention', parece indicar polo contrario unha débeda de quen está prestando esa atención respecto de quen está sendoo foco dela: non hai contraprestación, intercambio, hai débeda.
No artigo de onde tomei a idea, había referenca a negocio, e polo tanto, sería lóxico que a sexa diferente nuns e outros parlantes a mentalidade referente ós negocios que requiren un certo 'prestar atención' ó outro.
E tamén respecto a outras cousas como o esperar que os cargos públicos nos escoiten despois de que nós os escoitemos a eles. Sería a reciprocidade. Aínda que moitas veces parece que actuaran ó estilo do que suxire o xiro en inglés: pedíndonos (ou esixíndonos) que lles paguemos dalgún xeito polo mero feito de teren falado...
Cousa de pensalo. Non só polo tema dos pagos, senón polo que significa ter unha lingua.
Antonio Gregorio

18.4.08

Agradecimiento

Yo quería dar las gracias a la profesora de Francés, Julia Gallego, por todo lo que trabajó en el intercambio, que fue un exito. Sólo tengo una cosa que sugerir, los franceses estaban demasiado tiempo de turistas y poco con nosotros. Por otra parte, quería comentar la poca comprensión de los otros profesores con este tema, un simple ejemplo es que en la feria de las ciencias muchos profesores, viendo que la actividad era una iniciativa del centro, no pusieron tarea ni exámenes. En este caso no fue igual, todo eran caras largas de los otros profesores cuando los alumnos del intercambio faltábamos a clase, y que no se nos ocurriera decir algo, que entonces ¡falta de orden!. En definitiva, muchas gracias al centro y a la profesora de Francés.
Francesiña

11.3.08

OPINEMOS SOBRE ESTA CONDUCTA

El profesor de matemáticas es muy simpático y nos enseña bien con sus repentinos sobresaltos: ¡pero niña! al estilo andaluz. Para las navidades nos mandó un folio con ejercicios que todos hicimos, unos 20 con muchas cuentas. Al llegar nos preguntó por las vacaciones y si habiamos hecho los ejercicios, a lo que asentimos. Posteriormente le preguntamos qué había hecho él y nos respondió: "yo no hice nada, ¡bah!, me rasqué la barriga todas las navidades".
Me parece un desprecio hacia nosotros que en ciertas fechas como esas deberíamos estar con la familia, disfrutando y no haciendo la tarea. No sé si estareis de acuerdo, pero es lo que pienso y no me parecio bien su conducta.
Delfin acuatico

6.3.08

PRE - JUICIOS QUE NUBLAN EL JUICIO

En campaña electoral cualquier promesa es posible. ¿Se imaginan ustedes a un candidato que concurra a los comicios afirmando que, de ser elegido, suspendería la Ley de la Gravitación Universal en su territorio? Dirían quizás, no sin razón, que dicho personaje habría perdido el norte. Pues bien, ese candidato existe y sus electores están orgullosos de escuchar promesas tan rotundas, y lo votan por ello.
Un político de notable desparpajo y de fácil y tranquila sonrisa afirmó ayer en el debate de TV1 que, mientras su partido gobernase, el catalán no se hablaría en Valencia. Por más que algunos de sus compañeros de debate se esforzasen en recordarle que no estaba en sus manos cosa tal, él siguió con sonrisa irónicamente displicente afirmando qué así sería, seguro de que su promesa le suponía un buen puñado de votos.
He vivido algunos años en el País Valenciano y he comprobado que la lengua aprendida allí sirve para comunicarse sin problemas en Cataluña; quizás ocurra como con ese abejorro que, contradiciendo todas las leyes de la física, vuela.
Nadie duda hoy en la comunidad científica de que la lengua hablada en Valencia, Girona y las Islas Baleares es la misma en tres variedades diferentes. No obstante, que el valenciano sea una variedad de catalán no quiere decir que Valencia sea Cataluña Sur ni que forzosamente Els Països Catalans sea una unidad de destino en lo universal, esa es, esa sí, una decisión política.
En el interior de una lengua existen múltiples diferencias debidas a factores muy diversos: factores geográficos, sociológicos y de situación comunicativa configuran variedades internas de la lengua, sin que esas diferencias autoricen a hablar de lenguas distintas. Nadie afirmaría hoy que en Santander y en Argentina no se habla la misma lengua, aunque todo el mundo es consciente de que existen diferencias evidentes.
Ante las diferencias que se dan en el interior de una lengua se pueden adoptar dos actitudes contrapuestas: minimizarlas y asumirlas, o exagerarlas como elemento distintivo. La primera actitud es la más conveniente para asegurar la comunicación. La segunda podría llevar a inventarse incluso una lengua nueva a base de escoger lo que diferencia y no lo que une. Resulta paradójico que políticos que consideran una enorme riqueza el poder integrador del castellano como instrumento común de comunicación se lo nieguen al catalán y al portugués.
Al que escribe le parece evidente que al norte y al sur del Miño se habla la misma lengua. Se pueden exagerar las diferencias o asumirlas como internas. No me cabe la menor duda de que el destino del gallego dentro de la comunidad lingüística que engloba a Portugal y a Brasil sería más prometedor que el que le espera en su aislamiento numantino empecinado. Además a los gallegos nos iría mejor: el espacio comunicativo se llenaría de aire fresco y dejaríamos de ver enemigos por todas partes. Ya no tendría tanto sentido crear espacios libres de castellano , el gallego ya no correría ningún peligro, su continuidad estaría asegurada. Está claro que no podríamos irrumpir en ese mundo lingüístico, poblado ya por tantos millones de personas, como los reyes del mambo, tendríamos el peso que Galicia tiene, que no es poco. Además, el reconocimiento internacional de la lengua sería automático. ¿Se imaginan ustedes que hablaríamos dos de las lenguas más importantes del mundo? ¿Por qué n o soñar, si la realidad se parece tanto al sueño?

Manuel Fernández Vázquez

22.2.08

Algunhas propostas de mellora

Como muchas otras personas han dicho ya, el instituto tiene varios defectos: el recreo es muy corto, el espacio es reducido, los precios de la cafetería son elevados. . .
Pero creo que nadie se ha dado cuenta aún de la inseguridad que hay en las taquillas. A veces se nos olvidan las llaves en casa y bajamos a conserjería a por otra de repuesto pero, cuando pedimos la llave, nadie nos pregunta el nombre, el curso. . . Con lo cual, cualquier persona puede ir y pedir una llave que no sea la suya. Pienso que se deberían tomar medidas en cuanto a este tema. Podríamos usar el carnet de la biblioteca y así quedaríamos registrados allí.

Mr. Push
Creo que Mr.Bruh tiene razón, cualquier persona puede abrir tu taquilla si lo desea, aunque pensaréis, "no, no creo que nadie haga algo así ¿o si?". Lo del carnet está bien, pero en vez del de la biblioteca hacer otro, pues si pierdes la llave y dejas el carnet ya no puedes coger un libro en la biblioteca. También veo otro problema: las llaves de la taquilla no valen copiadas. Yo perdí la primera y llevo la de repusto, a la que le hice una copia, y al probrarla resulta que no te vale. A eso también hai que poner solución.

Halcon volador 1º
Pienso que Halcón Volador tiene razón por una parte, pero por otra no. A mi opinión lo de hacer otro carnet está muy bien, pero en cuanto al tema de la llave, creo que lo de no poder hacer una copia esta bien porque, o bien se cambian los candados todos los años, o cualquier persona podría hacer una copia de su llave y, para el siguiente curso poder abrir la taquilla de la persona a la que le tocase la suya del año anterior. Por otra parte, el centro tambien podría tener más llaves de cada taquilla y así, aunque perdiésemos la llave, aún quedarían otras de repuesto.
Mr. Push